بایگانی فروردين ۱۳۹۱ :: شاهدان کویر مزینان

شاهدان کویر مزینان

کویر تاریخی مزینان زادگاه دانشمندان و اندیشمندانی است که سالهاست برتارک زرین صفحات تاریخ و جغرافیای ایران زمین می درخشد. این سایت مفتخر است که جاذبه های گردشگری و متفکرین ، فرهیختگان، علما وشهدای این دیار رابه تمامی فرهنگ دوستان معرفی نماید.
شما مخاطب گرامی می توانید با مراجعه به درباره کویرمزینان بیشتر با مزینان آشنا شوید

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
بایگانی
آخرین نظرات
پیوندهای روزانه

۹ مطلب در فروردين ۱۳۹۱ ثبت شده است

۳۰
فروردين
۹۱
 

شهیدمحمدامین آبادی (مزینانی)   شهیدمحمدعلی مزینانی     

                                                

 

شهیدعلی اکبرامین آبادی(مزینانی)شهیدعلی اکبرمزینانی(هاشمی)                     

  

 شهیدعلی مزینانی فرزنداکبر        شهیدمحمدمزینانی(روس)

  

شهیدغلامرضامزینانی (عسکری)  شهیدابراهیم مزینانی(عسکری) 

                          سه برادرشهیدحسینی(مزینانی)   

    

 شهیدسیدمحمدحسینی شهیدسیدحسن حسینی شهیدسیدحسین حسینی 

 

  

شهیدسیدعلی اکبرحسینی(مزینانی) شهیدسیدعلی حسینی(مزینانی)

 

  

شهیدسیدیحیی حسینی راد      شهیدسیدعلی مزینانی(طالعی)

 

 

شهیدمحمدرضامزینانی(تاج)شهیدموسی الرضاتاجفرد (مزینانی)

 

 

 شهیدعلی اکبرمزینانی(تاج)     شهیدحمیدرضامزینانی

 

 

شهیدحسن همت آبادی(مزینانی)  شهیدمحمداسدی(مزینانی)

   دوبرادرشهیدمزینانی    شهیدمحمدتقی                                           

  وشهیدحسین مزینانی

           

   

شهیدحسن مزینانی (صانعی) شهیدمحمدمزینانی(دایی قربان)

 

  

شهیدمحمد(بابک)طاهری مزینانی   شهید داوود مزینانی

            سه برادرشهیدمزینانی (شهیدی) 

   

شهیدعلی مزینانی(شهیدی)  شهیدمحمدمزینانی(شهیدی)   شهیدحسین مزینانی(شهیدی)

دوپسرعموی شهیدان شهیدی

   

 شهیدیدالله مزینانی (شهیدی)     شهیدمهدی مزینانی (شهیدی)   

 

 

    

شهیدپرویز(علی )صادقی منش          شهیدعلی رضامزینانی

 

 

شهیدحسین مزینانی (نیکدل)      شهیدحسن مزینانی(فخاری)

 

 

شهیدمهدی مزینانی زین العابدین شهیدمحمدحسین همت آبادی(مزینانی)

 

  

 شهیدمحمدسعیدمزینانی(منوچهری)        شهیدمحمدرضامزینانی

 

 

شهیدسیدمجیدافتخارزاده(مزینانی)            شهیدامیدمزینانی

 

دوپسرعموی شهید

  

شهیدجلال تیماجی(مزینانی)                 شهیدعباس تیماجی(مزینانی)                        

 

 

 شهیدحسین مزینانی(باشتنی)          شهیدغلامرضاشهیدی(بیزه)

              دوبرادرشهیدمزینانی

  

شهیدغلامرضاخصالی(مزینانی)          شهیدمحمدتقی خصالی(مزینانی)

 

 

شهیدمحمدسخاور(مزینانی)           شهیدحسن مزینانی(صدیقی)

 

 

شهیدمرتضی کلاته مزینانی        شهیدمحسن جاورتنی(مزینانی)

 

 

شهیدعباسعلی کلاته مزینانی              شهیدحسین مزینانی

 

    

شهیدعلی اکبرقوامی پور(مزینانی)         شهیدسعیداقدسی(مزینانی)

  • علی مزینانی
۲۵
فروردين
۹۱

                         به نام خدای شهیدان

                              

بیافلنگوببندیم

گفتم پسرما پول اضافی نداریم که برای شب نشینی های تو به کارخانه  برق بدیم. بلند شد و چراغ گردسوز و روشن کرد و بعدش هم کلیدبرق را خاموش کرد و گفت: این هم ازبرق .اون وقت نشست وتاصبح نقاشی کردویه چیزایی روی کاغذ نوشت که بعدها فهمیدم وصیتنامه است.صبح زود رفت حمام و غسل کردو بعدهم بابچه های مزینان رفت سبزوار. وقتی متوجه شدم سریع لباس پوشیدم و من هم رفتم سبزوارکه برش گردانم آخه اوسنش خیلی کم بود.نمی دونم چه کلکی زده بودکه قبولش کردند. درفلکه زند بهش گفتم:ببین بابا الان کسی متوجه نیست بیافلنگو ببندیم و فرارکنیم . گفت مگه کوری این همه رزمنده رونمی بینی که می خواهندبروندجبهه ،من حالا سربازحاج آقای فصیحی هستم!

صدای خنده مردم بلندشدتااینجاهمه داشتندبه دقت گوش می کردندوعده ای گریه می کردندوعده ای هم منتظر اشتباه این پدرشهید بودندتاحرف ناجوری بزندواونابخندندچون او نه سوادی داشت ونه سخنران بودامابا شجاعت میکروفون گرفته بود و سرقبر پسرش داشت برای مردم سخنرانی می کرد.سریع اشتباهش را اصلاح کرد و ادامه داد: من حالادیگه سرباز حاج آقای خمینی هستم گفتم:احسنت بابا بروخدانگهدارت....

                                                  *****

باچندنفر از رزمندگان مزینانی در پادگان شهیدبروجردی اندیمشک مشغول یادگیری آموزش نظامی بودند. یه روز مرخصی گرفتم ورفتم دیدنشان،محمدازاینکه توانسته به جبهه بیایدخیلی خوشحال بود.درلباس بسیجی چهره جالبی داشت گفتم:بالاخره خودتو رساندی آخه توبااین قدت چطوری تونستی ازدست پاسدارا فرارکنی ؟

لبخندزیبایی زد وگفت: مگه نمی دونی من چریکم

.باتعجب گفتم :چریک! توکه تاحالاازمزینان پاتوبیرون نگذاشتی کی آموزش چریکی دیدی!نکنه منظورت چلیکه ورویش نقاشی کردی.

گفت:باورنداری نگاه کن .

درعین ناباوری همان طورکه ایستاده بود بی آنکه خمی به زانوهایش بیایددرحالی که فقط دستهایش راروی سینه اش قرارداده بود باصورت خودش راروی زمین انداخت .دریک آن گفتم:محاله سالم دربره آخه چرااین حرفو زدی حتما صورتش خوردشد.همین طورکه داشتم خودم راسرزنش می کردم اوباچالاکی بلند شد وخاکهاراازروی لباسش تکاندوباخنده گفت:باورت شدآقا، می خوای چند تاحرکت دیگربکنم .

گفتم :نه جون جدت تونه تنها هنرمند بزرگی هستی بلکه پارتیزان هم بودی وماخبرنداشتیم.

واقعا استعدادشگرفی داشت نه کلاسی رفته بودونه استادی رادیده بوداماخط ونقاشی های زیبایی می کشیدکه هرکس آن رامی دید باورش نمی شدکاریک نوجوان کم سوادروستایی باشد.نقش پاسدارشهید بی سروچندنقاشی دیگرش هنوزبرروی دیوارهای بازارمزینان خودنمایی می کند  

                                                 *****

گفتم :دایی قربان ناراحت نیستی که پسرت شهیدشده ؟

به سختی جلوی سرفه اش راگرفت واسپری کوچکش رابه کمک دخترش برلبانش گذاشت ودوبارفشاردادوخس خس سینه اش که آرام شدگفت: مگه میشه دایی کسی پسرش بمیره وناراحت نشه امامن به خاطراینکه اودرراه خدا شهید شده افتخارمی کنم.

گفتم :چندسالته دایی؟

دخترش پیش دستی کردوگفت هشتاد.خودش جواب دادنودیانودوپنج سال.

کمی خودمانی شدیم وگفتم:اگه الآن دوباره یکی مثل صدام حمله کنه بازم...

عصایش رابرداشت وروبه دوربین کردوگفت:هرکی به این کشورحمله کنه من باهمین چوب پدرش رودرمیارم. خنده ام گرفت وازیه طرف ترسیدم نکنه راستی راستی بزنه دوربین اداره روداغون کنه گفتم :اگه محمدزنده بشه بازم اجازه می دی بره جنگ ؟

گفت: مگه اون باراجازه ندادم. الآن هم می گم بروباباخداپشت وپناهت. خودمم مثل اون دفعه هاکه رفتم جبهه، باهاش می رم خط مقدم ومی جنگم.

دوباره سرفه هاامانش رابریدوباز نیازبه اسپری داره می گم:بااین سن وسال کی تورومی بره دکتردایی؟

نمی تواندجواب بدهددخترش می گه:خودش.

 باتعجب می گم:خودش آخه این بایدهشتادکیلومترتاسبزواربره وبرگرده مگه ممکنه!

 یکی ازرفقا که برای کمک همراهم آمده می گه:اینکه چیزی نیست خودش چندین باررفته بیمارستان وبستری شده وبعدهم همه کارهای ترخیصش راانجام داده به هیچ کسی هم چیزی نگفت.

دایی قربان سرفه اش بند می آیدومی گوید:چرابگم دایی وقتی خودم می تونم چرادیگران رابه دردسربیندازم.

 می گم :آخه شماپدرشهیدی بادیگران فرق می کنی حداقل همین بنیادشهیدوبسیجی هابایدکمکی بکنند.

می گه:پسرمن درراه خداشهیدشده من هیچ توقعی ازکسی ندارم

                                                 *****

برگی اززندگینامه شهیدمحمدمزینانی دایی قربان:

محمدمزینانی فرزند قربان درسال 1350 ه.ش درخانه ای به دنیا آمدکه درودیوارآن نشان ازرنج وزحمت وکاربود. پدرش رادرمزینان به نام دایی قربان می شناسندچون اوبه کوچک وبزرگ، زن ومرد می گفت:دایی.شایدهیچ وقت کسی حتی هنگام تشییع جنازه پسرش چهره اوراغمگین دیده باشد.

محمددر درس خواندن ضعیف امادرهنرخط ونقاشی ازذوق سرشاری برخورداربودهنوزدوره ابتدایی راطی نکرده بودکه به دعوت بسیج برروی دیوارهای مزینان شروع یه خط ونقاشی کرداگرکسی به روستاواردمی شدباورنمی کرد که این هنریک پسرده دوازده ساله روستایی باشد.

اودرکنارتحصیل درکارکشاورزی به کمک پدرمی شتافت وسپس به پایگاه بسیج محل می رفت وتاپاسی ازشب درکناردیگربسیجیان به فراگیری فنون اولیه نظامی ویاشرکت درمراسم مذهبی می پرداخت.پاییزسال1365 برای اعزام به جبهه به سبزواررفت وتوانست به سختی دربسیج ثبت نام کند وبه همراه خیل عظیمی ازدوستان مزینانیش درقالب سپاه محمد(ص)به جبهه های جنوب اعزام شدوعاقبت دربیست وچهارم دی ماه هزاروسیصدوشصت وپنج در عملیات بزرگ کربلای پنج درحالی که هنوزپانزده سال اززندگیش نگذشته بود که به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

                                                 *****

سفارش شهیدمحمدمزینانی دایی قربان:

دوستان وعزیزانم؛سعی کنیدهیچ گاه زیربارظلم وستم سرخم نکنیدوتسلیم خواسته های دشمن نشویدوحق وعدالت راهمیشه سرمننشأوالگوی زندگی خودقراردهید

                         نوشته شدبه قلم ؛علی مزینانی عسکری

                              تهران بهمن1390ه.ش

 

منابع؛

*مرحوم دایی قربان پدربزرگوارشهید

*کتاب مزینان؛عشق آبادی کوچک.نوشته احمدباقری

  • علی مزینانی
۲۵
فروردين
۹۱

                                         به نام خدای شهیدان

                                       تویی که نمی شناختمت

 

     به محض اینکه شنیدیم توی گردان بغل دستیمان یه نفرمزینانی هست که مسئولیتی هم به اوداده اند وفرماندهان گردان روش خیلی حساب می کنندذوق زده شدیم ومنتظرفرصت بودیم که هرچه زودتر بریم پیداش کنیم وببینیم کیه؟خیلی زودبه این آرزورسیدیم بایکی ازرفقا رفتیم به گردان ولی الله وازبروبچه های رزمنده که اغلب سبزواری بودندسراغ مزینانی راگرفتیم. چادرفرماندهی رانشانمان دادندوگفتند:اسمش داوودمزینانیه. نزدیک چادرشدیم وصدازدیم : برادرمزینانی ملاقات! بعدازدقایقی یه جوان سبزه رویی سرش راازچادردرآوردودرحالی که چشمهایش نشان می دادکه خواب بوده اما سعی می کرد خودش راهوشیارنشان بدهدگفت :امری داشتید برادر                                

گفتم:ببخشید اخوی با مزینانی کارداشتیم تشریف دارند؟

لبخندی زد و گفت:درخدمتم.

رفیقم گفت: با خودشان کارداشتیم آخه ماازاقوامشان هستیم اگه می شه صداش بزنید.

متعجب نگاه عمیقی به هردو نفر ماکردوپس ازوراندازکردن سرتاپایمان دوباره لبخندی زدوگفت:ببخشیدازکدام اقوامشان ،دور یا نزدیک؟

 گفتم:ای بابااخوی شماهم وقت گیرآوردی وبیست سوالی می پرسیداگه تشریف دارند بگین یه لحظه بیان دم چادراگه هم ماموریت هستند که بریم بعدا بیایم                                      

گفت:آخه من خودداوود هستم ببخشیدکه شمارابه  جا نمی آورم.بفرماییدداخل چادریه چایی درخدمتتان باشیم

 بعد ازاینکه خودش را معرفی کردو ما هم به دوستان مزینانی گفتیم همگی شگفت زده شدند و به این خانواده که ازقشر مستضعف جامعه هستند آفرین گفتندکه چنین فرزندی را پرورش داده اندکه نه تنها موجب افتخارآنها که دیگرهمشهریانش نیزباشد                                                                                                                                                                                                                          

                                             *****                                                                                              

تازه آفتاب طلوع کرده بود.شوهرم طبق معمول بعدازنمازصبح رفته بودسرکار،داشتم کارهای خانه راانجام می دادم که صدای درشنیدم ابتدافکردم آقاغلامحسینه وچیزی فراموش کرده ولی وقتی دررابازکردم دیدم حاج خانم همسایه است.تعارفش کردم به داخل.بعدازاینکه یه چایی نوش جان کردگفت:دیشب خواب می دیدم باشوهرت درحالی که یک سفره نان روی سرتان گرفته بودیدرفتین زیارت امامزاده داوود !

گفتم:چه چیزی ازاین بهترکه آقاماراطلبیده انشاء الله می ریم

موضوع راباشوهرم درمیان گذاشتم.گفت:آخه توحامله ای می ترسم مشکلی برات پیش بیاد.

گفتم:یقین دراین سفرخیروبرکتی هست که حاج خانم چنین خوابی دیده.

بعدازکمی صحبت اوهم پذیرفت وعازم سفرشدیم درراه هرچی که حاج خانم گفت موبه موانجام دادم.موقعی که به مزارامامزاده رسیدیم وزیارت کردیم یه جای خلوتی نشستیم برای غذاخوردن ،سفره رابازکردم کمی نان وفلفل ونمک داشتیم به شوهرم گفتم:اگه کمی گوشت می آوردی خیلی خوب می شد!

لحظه ای نگذشته بوکه دیدم یه آقاسیدی درحالی که  ظرفی دردست داردبه طرف مامی آید.کاسه رابه شوهرم داد و گفت:مقداری گوشت نذری برایتان آورده ام.

                                              *****

برگی اززندگینامه شهیدداوودمزینانی؛

داوودمزینانی فرزندغلامحسین درسال1346ه.ش درمزینان به دنیا آمد.عدم درآمدکافی موجب شدتاپدراوبه سبزوار مهاجرت کندوپس ازآن خانه وزندگیش رابرای همیشه به این شهرمنتقل نماید.داووددرکنارتحصیل درسبزوارهمواره یارومددکارپدربودهمت بلندومقاومت دربرابرسختی رااز اومی آموخت همین آموزه ها موجب شده بوتادرجبهه های نبردحق علیه باطل شجاعانه سخت ترین کارهارابرعهده بگیرد.

باشروع انقلاب اسلامی حضورفعالی درمساجدداشت وباتشکیل بسیج اونیزبه عضویت پایگاه محل درآمدوباجدیت درکارهای فرهنگی ورزمی شرکت می کردچندباربرای اعزام به جبهه اقدام کردامابه دلیل قانونی نبودن سنش نمی توانست رضایت مسئولین راکسب کندولی بالاخره پس ازتلاش فراوان وطی کردن آموزش نظامی به آرزوی دیرینه خود رسیدوعازم سرزمین های نورشد.درجبهه به عضویت گروه تخریب درآمدودرماموریتهای ویژه داوطلبانه شرکت می کرد .به دلیل خلق خوش وبرخوردمهربانانه اش ازاحترام خاصی نزدرزمندگان وفرماندهان برخورداربود.

پس ازیک سال ونیم حضوردرجبهه عاقبت دراول اردیبهشت ماه هزاروسیصدوشصت وشش درحالی که هنوزبیست سال ازبهارزندگیش می گذشت دعوت حق رالبیک گفت ودرمنطقه عملیاتی غرب به شهادت رسیدوپیکر مطهرش در گلزارشهدای سبزواردرکنارهمسنگرانش  به خاک سپرده شد

                                                 *****


فرازی از وصیت نامه شهید داود مزینانی؛

 ای مادر عزیزم :

از همه مهمتر از تو مادر خوبم حلالیت می طلبم و امید وارم که حلالیت را بپذیری و من را عفو کنید . و از خداوند متعال و عظیم می خواهم که اجر عظیمی به تو مادر خوبم عنایت بخشد چون با چه سختی من را بزر گ کردید و از تو عاجزانه می خواهم اگر چنانچه ناراحتیهایی از من دیده ای که دیده ای من را حلالم کنی که در پیش فاطمه زهرا ( ص) رو سفید باشم . وای مادر عزیزم از تو می خواهم همانند فاطمه زهرا (ص) که تمام هستی اش را از دست داد ولی صبر کرد تو هم باید همانند او صبر کنی و چون در آزمایش خدا هستی و اگر چنانچه ناله ای زدی و یا گریه ای کردی از روی خوشحالی باشد و خو شحال باشی که فرزند ی داشتی که در راه خدا هدیه کردی  و خدا را درهمه حال شکر کن و دو رکعت نماز شکر بجای آور که این هدیه نا قابل را از تو قبول کرده . امیدوارم در مراسم من شیرینی و نقل پخش کنید و از مهممانانتان خوب پذیرایی کنید و به همه خوش آمد بگویید /در ضمن من خیلی خوشحال هستم که توانستم که قسمتی از نهال انقلاب را آبیاری کنم ، مادر جان اگر می دانستی چقدر شهادت شیرین است بخدا قسم گریه نمی کردید .. .

و حال پدر  عزیزم و مهربانم و دلسوزم ،

از تو می خواهم که صبور و پایدار و همیشه شکر گزار باشی و از توپدر عزیزم که تمام زحمتت برای ما بود و برای رفاه زندگی ما زحمت می کشی ، از تو می خواهم که گریه نکنی و بر سر بریده امام حسین (علیه السلام ) و مظلومیتش گریه کن ، باید افتخار کنی که  چنین فرزندی را برای انقلاب و اسلام پرورش دادی و تقدیم خدا کرده ای .

ای پدر و مادر مهربان از موقعی که انقلاب را درک کردم به فکرستیز با دشمن افتادم و تمام آرزویم شهادت در راه خدا و همیشه در دعاها و نماز هایم آرزوی شهادت می کردم و از خداوند می خواستم که مرا در بستر نمیراند بلکه مرگم را همانند انبیاء و در راه خودش قرار دهد .

و تو ای صدیق خواهر عزیزم : از تو می خواهم که تا حال اگراز من ناراحتی دیده ای ببخشی و من را عفو کنی همچنین تو ای اعظم خواهر عزیزم از تو می خواهم من را عفو کنی چون شمارا خیلی اذیت کردم و همچنین حسن ، حسن جان از تو می خواهم که مرا ببخشی و همچنین زهرا و علی و معصومه که اینها کوچکتر هستند اگر ازمن ناراحتی دیدید مرا عفو و مرا ببخشید و از شما علی و حسن می خواهم اگر به سن بلوغ رسیدید دنباله رو انقلاب و اسلام باشید در ضمن از خواهرانم می خواهم زینب وار و زینب گونه رفتار کنند و از ...............

دوباره می گویم از برادرانم حسن و علی از شما می خواهم تا مو قعی که زنده اید از اسلام و ا نقلاب و از امام پیروی کنید و همیشه در راه اسلام قدم بردارید .

 و از پدر و مادرم می خواهم هر وقت به زیارت عاشورا و دعای کمیل و دعای توسل و نمازها و غیره . ... می روید برادرانم و خواهرانم را هم ببرید که ببینند فکرشان باز شود و از خواهرم می خواهم که بیشتر با برادران و خواهران کوچکتر کار کنند یعنی آشنایی با قران و غیره .. ................   

در آخر از همگی شما حلالیت می طلبم بخصوص دوستانم و اقوام و معلمانم و آشنایانم . و از دوستانم می خواهم که اگر می توانند بیشتر به اسلام خدمت کنند و نگذارید اجرتان از بین برود و نگذارید که شیطان در درونتان نفوذکند.و از دوستانم تشکر می کنم که در مر اسم و غیره شرکت کردید و در ضمن از دوستانم می خواهم که اگر پولی و چیزی طلب دارند از پدرم بگیرند ودر ادامه همه شما را این دعا را دارم و از شما می خواهم که برایم دعا کنید تاگناهانم ریخته شود .

                          نوشته شدبه قلم؛علی مزینانی عسکری

                                       تهران فروردین  1391


منابع:

*ستادیادواره شهدای تخریب سبزوار

*کتاب مزینان،عشق آبادی کوچک.نوشته احمدباقری

  • علی مزینانی
۲۳
فروردين
۹۱

                                                        به نام خدای شهیدان                                            می خوام بمونم

بعد از ظهر یک روز بسیار گرم پاییزی در پادگان شهید برونسی ما بین اندیمشک و اهواز توی چادر نشسته بودم و رملهای نرم و درختان سوزنی آن را نگاه می کردم دلم بدجوری گرفته بود البته من با این جوردلتنگی یه جورایی حال می کنم نمی دونم شاید چون خودم بچه کویرم و هر وقت که در مزینان باشم وقتی دلم می گیردسر به بیابان می گذارم و بر روی تل خاکی زیر نور افشانی خورشید خانم می نشینم اون هم جایی که خیلی به زمین نزدیک است آخه می گن این خاصیت کویره که هم ماه و ستاره ها و هم خورشید انگار در چندمتری آدم هستند اگه دروغ نگم شاید بیش از هزار شب ستاره ها رو دونه دونه زیرسقف آسمون وقتی که شبا رختخوابو توی حیاط پهن می کنم شمرده باشم وقتی کوچکتربودم بیش ازصدتا ستاره برای خودم داشتم و هروقت یکی ازآنها گم می شد کلی ناراحت می شدم و چندین شب دنبالش می گشتم واگه برای همیشه پیداش نمی کردم سرظهر ازخونه می زدم بیرون و سربه بیابان می گذاشتم و روی تپه ای نزدیک خورشید می نشستم و کلی براش درددل می کردم من می گفتم واومی خندید،من می خواندم وخارهای بیابان بااندک وزشی خودشان راتکان می دادند وه که چه حالی داشت وقتی که صدای دلنواز نسیمی درلای علفهای وحشی کویر می پیچید و ناگهان چلپاسه ای ازگوشه ای تند به طرف تومی دوید و تابوی آدمیزاد به مشامش می رسید بر سرعتش می افزود و فرسنگ فرسنگ فرار می کرد ولی اینجا از این خبرا نیست البته کمی شباهت داره ولی به زیبایی کویر نیست همین طورکه به دوردستهای بیرون از چادر و به گرمای طاقت فرسا می اندیشیدم ناگهان چهرهای آشناولی خسته ای رادیدم که لخ لخ کنان به طرف چادرها می آمدند باورم نمی شدکه دراین دلتنگی یک روز پاییزی اون هم اینجا اوناروببینم .اول فکرمی کردم این هم تحت تاثیرهمین فضاست شایدافراددیگری باشندکه من فکرمی کنم بچه های مزینان خودمان هستن ولی انگارخودشان هستند صدایشان وشوخی هایشان هم آشناست سریع ازجاپریدم وبه طرفشان دویدم اوناهم تا چشمشان به من افتادجان تازه ای گرفتند و به طرفم دویدند همدیگر و بغل گرفتیم و حسابی ازحال هم پرسیدیم سپس به داخل چادردعوتشان کردم و لیوانهای پلاستیکی راآماده کردم وکتری راازروی چراغ والور برداشتم و برایشان چایی ریختم این هم یکی ازخاصیت های کویری بودن است که در هوای داغ عوض نوشیدن آب سرد چایی داغ می چسبد.

روح تازه ای گرفتندبعدازاینکه ته کتری رادرآوردیم وچندتاچایی داغ باهم نوش جان کردیم پرسیدم :شماکجا واینجاکجاراه گم کرده اید؟

نگاهی به همدیگرکردندومثل اینکه حرفم خیلی براشان جالب بودچون همگی زدندزیرخنده ومن هاج واح نگاهشان می کردم. آخرش پسرخاله ام که بهت وحیرت مرادیدگفت واقعیتش اینه که ماراه روگم کردیم البته ازاول می خواستیم بیایم پیش شماولی اول رفتیم اهوازتاابراهیم رابفرستیم بره قلعه ولی اوبه حرف نکردودنبالمان راه افتادوبرگشت. 

گفتم :آخه شماکی اعزام شدین واومدین جبهه ؟

گفت: یه هفته ای میشه که اومدیم والان درپادگان شهیدچراغچی آموزش می بینیم این آق ابراهیم بدون پرونده دنبال ماراه افتاده و اومده حالامی گیم برگرد ولی او پاشو تویه کفش کرده  می گه می خوام بمونم آخه شما بگو اگه خدای نکرده اتفاقی براش بیفته چطوری می تونن شناساییش بکنن.

ابراهیم لبخندی زد و گفت: مگه قرار بود نیفته خب جنگه و هزار اتفاق، زخمی شدن و اسارت و شهادت هم توش هست.

پسرخاله که پسر عموی ابراهیم است دوباره شروع به نصیحت کرد و گفت:راست می گی ولی اگه شهید شدی نباید حداقل جنازه ات رو به پدر و مادرت برسونن.

ابراهیم که نمی خواست کوتاه بیایدگفت:

-ای باباکو شهادت که نصیب ما بشه بعدشم توهستی ومن رومی فرستی مزینان.

صحبت های پسرعموها داشت به لج ولجبازی می کشید و کم مانده بود که به هم بپرند و دعوایی بکنند که وارد ماجرا شدم و یکی دو تا جوک تعریف کردم پس از اینکه فضا آروم شد گفتم:

- ببین آقا ابراهیم ،بچه ها راست می گن تو اگه برگردی و مدارکت رو تکمیل کنی برای همه بهتره الان پدرومادرت نگران هستندکه کجاهستی اصلا رفتی جبهه یاجای دیگه بعدشم جنگ حالا حالا ادامه داره و انشاءالله تو هم میای و درعملیات شرکت می کنی و...

کلی حرف زدم و پیش خودم فکرمی کردم نفس گرمم حسابی اون رو نرم کرده و ابراهیم هم سرش و پایین انداخته بود و فقط گوش می کرد وقتی حرفام تموم شدچشمهارا از رو گلهای پتوی فرش شده چادر برداشت و آهی کشید  وگفت:

-همه شما درست می گویید ولی من می خوام بمونم و بجنگم!

                                                  *****

هرطوربودراضی شدکه برگرده ورفت.به رفقای مزینانی گفتم: محاله که اون دیگه بتونه بیادجبهه ،هم سنش قانونی نیست وهم قدوقواره اش کوچک است.اون دفعه هم مابودیم که زیرصندلی اتوبوس وقطارقایمش کردیم و تا اینجا آوردیمش که ای کاش این کار و نمی کردیم .

حمیدخیرخواه که ناراحتی مرا دید ،خواست مثلا کمی از ناراحتی من کم کنه و گفت:توچه تقصیری داری خودش عاشق شده بود که هرجورشده بیاد ودستت هم دردنکنه که کمکش کردی تابیادوجبهه روببینه وآرزوبه دل نماند

علی رضاباشتینی خنده ای کردوگفت:زیادناراحت نباش این داش ابرامی که من می شناسم تاچندروزدیگه مهمون ماست می گی نه توزنده ومن هم زنده! اگه  به همین زودی پیداش نشدمن اسممو عوض مکنم

گفتم:راست می گی خدانکنه این پسرعموی مابه چیزی گیربده تااونوبدست نیاره ول کن نیست

تازه حرفامون درباره ابراهیم گل انداخته بودوداشتیم اززرنگی هاوشیرین کاری های اومی گفتیم که ناگهان حمید برگشت وگفت:بسم الله الرحمن الرحیم.

خندیدم وگفتم :چیه پسرمگه جن دیدی. بادست به ماشین لندکروزی اشاره می کردکه چندنفری ازعقب آن پیاده شدندوگفت:واقعا که جنه؟

گفتم :کوکجاست؟

گفت:اونهاش ،اون پسردایی محترم شماآق ابراهیم نیست که می گفتین الان مزینانه!پس اینجاچکارمی کنه؟      همگی ازجابرخاستندوباتعجب به جثه ضعیف ابراهیم می نگریستندکه سربه زیروسلانه سلانه به طرف سنگرما می آمد

                                                  *****

برگی اززندگینامه شهیدابراهیم مزینانی(عسکری):

ابراهیم مزینانی فرزند عبدالله در سال 1350ه.ش درخانواده ای مذهبی و زحمتکش پابه عرصه خاکی گذاشت .پدرش انسانی وارسته و معتقد است که در جوانی گاهی مداحی می کرد و به تبلیغ دین مبین اسلامی می پرداخت و به همین خاطر در بین مزینانی ها معروف به شیخ عبدالله است.

ابراهیم که اولین پسرخانواده است بسیارموردتوجه والدین بودوسعی می کردنداوراازهمان طفولیت ،فردی مذهبی وکاری تربیت کنند.لذاپدربزرگوارش درمجالس روضه خوانی وشبیه خوانی اوراهمراه خودمی بردودرکارکشاورزی هرچندکوچک بودوکمک چندانی نمی توانست به پدربکندولی باتمام وجودیارومددکاراوبود.

تحصیلات ابتدایی رادرمدرسه شیخ قربانعلی شریعتی مزینان به پایان رساندوبه دلیل علاقه به کارازادامه تحصیل بازماند.اوبه بازی های محلی علاقه فراوانی داشت وگاه ازهمسن وسالهای خودپیشی می گرفت وباافرادبزرگترازخودش مسابقه می داد.باتشکیل بسیج درمزینان، به عضویت این نهادمردمی درآمدوبارهابرای اعزام به جبهه اقدام کرد و به دلیل پایین بودن سنش و همچنین چهره معصومانه و لاغرش که او را نوجوان نشان می داد نمی توانست اجازه حضور درجبهه راکسب کند ولی عاقبت با ترفندهای زیرکانه و کمک دوستانش خود را به سرزمینهای نور رساند و در بهار 1367ه.ش درمنطقه عملیاتی ماووت به شهادت رسیدوپیکرمطهرش دربهشت علی(ع) مزینان به خاک سپرده شد.

پس ازشهادت ابراهیم ،پسردیگری درخانواده عسکری متولدشدکه نامش راابراهیم گذاشتندتایادونام شهیدابراهیم همیشه درخانه زنده باشد.

                                                  *****

سفارش شهیدابراهیم مزینانی؛

خانواده عزیزم:حجاب خود را حفظ کنید و از انقلاب و اسلام در برابر دشمن که چون سارقان به کشورمان حمله کرده اند دفاع کنید.

                      نوشته شدبه قلم؛علی مزینانی عسکری

                                تهران فروردین 1391ه.ش

  

منابع:

*پدرومادربزرگواروبرادران وخواهرگرامی شهیدابراهیم مزینانی

*محمودعسکری پسرعموی شهید

*کتاب مزینان ،عشق آبادی کوچک. احمدباقری

 

  • علی مزینانی
۲۲
فروردين
۹۱

     بهنام خدای شهیدان

       

پس ازجنگ روحانی می شویم

بعدازنمازمغرب وعشاحاج آقامعلمی فرامام جماعت مسجدجامع مزینان که خودش یکباربا شهیدحاج محمد امین آبادی وتعدادی دیگرازاهالی مزینان به سوسنگرداعزام شده بودوبرای آوارگان جنگی خانه سازی کرده بودند؛اعلام کردکه به زودی مرحله جدیداعزام ازطریق جهادسازندگی آغازمی شود.

محمدرضانگاهی به من انداخت وتبسمی کردوبعدازصحبت های حاج آقابه سمتش رفتم وگفتم :چی شده؟ گفت :حالاکه ازطریق بسیج مارونمی برندبیاجهادراامتحان کنیم.

روزموعودفرارسیداماازمحمدرضاخبری نبودبه خانه اشان رفتم وخواهرش گفت:رفته صحرا. موتورسیکلت یاماهای125بابارابرداشتم وباسرعت به سمت صحرارفتم وهنوزبه کوچه باغ نرسیده بودم که دیدم اوسواربرالاغ دلی دلی خوان داره میاد گفتم:کجایی بابا چنددقیقه دیگه حاج آقاایناراه میفتن!

سریع خودش رابه خانه رساندولباس عوض کردیانه نمی دانم فقط دیدم ساک کوچکش راحمایل کرده وداره میاد. هفت هشت نفری می شدیم که به طرف سبزوارحرکت کردیم .حاج مندلی تاج پدررضاهم برای بدرقه همراهمان آمد.یک نیم روزرادرسبزواربودیم .مراحل اعزام درست شدمن که بدون اطلاع والدین آمده بودم مدارکم ناقص بودولی آنقدراصرارکردم تاقبولم کردند.بایک مینی بوس به سمت سوسنگردحرکت کردیم.قرارشد حاج مندلی تاداورزن همراه ماباشداماوقتی به مقصدرسیدیم اوپیاده نشد وهمسفرمان شد.

مدت چهل وپنج روزپدروپسردرکنارهم کارمی کردند.ولی محمدرضاشوق جنگیدن داشت وگاهی باهم دیگر به دورازچشم دیگران به سراغ مهمات به جامانده ازعراقی ها که درسرتاسر منطقه پخش بودمی رفتیم وبدون آنکه بدانیم چه خطری داردآنهارادرآتش می انداختیم تابلکه ماهم گوشه ای از انفجارات را ببینیم واحساس کنیم که درجبهه هستیم.بعدازکاربنایی درگوشه ای می نشستیم وازآرزوهایمان می گفتیم واینکه پس ازجنگ چه بکنیم.رضامی گفت:اگرتوبیای به قم می رویم ومثل اخویها درحوزه علمیه درس می خوانیم ودرلباس روحانیت برای دین تبلیغ می کنیم .

                                        *****

پایگاه بسیج که درمزینان تشکیل شدخیل عظیمی ازنوجوانان وجوانان روستابه عضویت آن درآمدند وتاپاسی ازشب اوقات خودرادرآنجامی گذراندند.به همت شهیدحاج محمدامین آبادی هرشب کلاسهای آموزش قرآن کریم ونظامی وعقیدتی درپایگاه برگزار می شد.یکی ازکسانی که بیشترین وقت خودرادر آنجاسپری می کرد محمدرضاتاج بود.علاوه برشرکت در کلاسها و نگهبانی وگشت شب وظیفه آشپزی رانیزداوطلبانه برعهده داشت بیشتراوقات به دلیل رسیدن مهمان غذاکم می آمدوچیزی برای آشپزباشی نمی ماندواومجبوربود ته دیگ رابتراشدورفع گرسنگی بکندوبه همین خاطردوستان بااو شوخی می کردندواوراته دیگ خورصدامی زدند.محمدرضانه تنها ناراحت نمی شدکه گاهی خودش هم بارفقا شوخی می کردومی گفت:همش تقصیرشمابدشکمهاست.

                                        *****

احترام خاصی برای پدرومادرش قائل می شد.وقتی خبرآوردندکه به شهادت رسیده مادرش برای شناسایی وآخرین دیداربه معراج شهدای سبزواررفت .به محض دیدن جنازه پسرش گفت: رضای من همیشه به من سلام می کرد سلامت کوپسر!.اگرتورضای منی وبرای خداشهید شدی جواب مرا بده. ناگهان درمیان بهت وحیرت شاهدان اشکی ازگوشه چشم شهید چکیدومادر دوباره لبخند پسرش را دید وبه حقانیت اوشهادت داد...

                                        *****

زندگی نامه شهید محمد رضا تاج مزینانی؛

محمد رضا در نیمه دوم سال 1346 در روستای مزینان سبزوار به دنیا آمد. در شش سالگی به دبستان رفت و در نوجوانی در حین درس خواندن همواره پدر را در امور کشاورزی یاری می کرد. از همان اوان زندگی روحیه ای عجیب داشت. بسیار مظلوم و مهربان بود. انعطاف پذیر و حرف شنو بود. از پدر و مادر و خواهران و برادران روحانی خود که در قم بودند، بهترین ها را می آموخت و عمل می کرد. همه از او به خوبی یاد می کردند. محمد رضا از آن جا که در خانواده ای مذهبی و معتقد به اسلام و امام پرورش یافته بود. از همان نوجوانی عاشق اسلام بود مدت ها قبل از بلوغش نمازوروزه اش ترک نمی شد. از همان ده سالگی و همزمان با آغاز انقلاب اسلامی در مراسم مذهبی و مبارزات و راهپیمائی ها شرکت می کرد. از مسائل سیاسی آگاهی داشت و در پخش اعلامیه ها به برادرانش کمک می کرد. رضا عاشق امام، اسلام و جبهه بود با شروع جنگ تحمیلی، او می خواست همانند دیگر رزمندگان، از اسلام و مملکت اسلامی دفاع کند. ولی به علت کمی سن، امکان اعزام نبود. لذا با تاسیس پایگاه بسیج مزینان، عضو فعال بسیج بود و به طور شبانه روزی در آن جا خدمت می کرد. در اوائل سال 1363 به همراه پدر به همراه جهاد سازندگی به پشت جبهه اعزام شد. اما پس از چند ماه، او که به کار در پشت جبهه قانع نبود با وجود کمی سن و با سعی و اصرار فراوان در اواخر همان سال وارد جبهه ها شد.

محمد رضا که درس را رها کرده و به جبهه رفته بود، در جبهه هم از درس خواندن و ادامه تحصیل غافل نبود و در ضمن جنگ، به تحصیلاتش نیز ادامه می داد. وی عضو گروه تخریب بود و دوره غواصی نیز دیده بود. در اواخر سال1364 که برای آخرین بار به مرخصی می آید سعی می کند خانواده خود را برای شنیدن خبر شهادتش آماده کند. گو اینکه خود از شهادتش آگاهی داشت و این از سخنانش مشهود بود. او که در مراسم ختم شهادت پسر دایی اش موسی الرضا شرکت کرده بود و گریه اطرافیان را دیده بود، می گوید: شهید تاثّر و تاسّف ندارد، گریه ندارد، ما باید به حال خودمان گریه کنیم. پس از آن برای آخرین دیدار به قم می رود و با برادرانش خداحافظی می کند. در این سفر به دیدار بسیاری از فامیل نیز می رود. در نزدیکی های سال نو در حالی که چند روز از مرخصی اش مانده بود بی تابانه به جبهه بر می گردد و طبق نقل خواهرش گویا در خواب دیده بود که برخی از دوستانش که در والفجر هشت شهید شده بودند به او گفته اند هر چه زودتر به جبهه بیا، اسلام و انقلاب احتیاج به شما دارد. وی در جواب برخی از اقوام که به او می گفتند تا کی می خواهی در جبهه بمانی دیگر بس است و برگرد. با روحیه ای قوی و سرشار از عشق و ایمان گفته بود: من یک ساعت جبهه را به تمام دنیا نمی دهم. روزهای آخر درباره شهید و مقام شهادت بسیار سخن می گفت وباکلماتی ظریف وپر معنی پدرومادررا برای شهادت خود آماده می کرد. وقتی سخن از ازدواج می شد، می گفت :من همسر خود را انتخاب کرده ام.

سر انجام پس از مدت ها حضور در جبهه ها ( اواخر 1363 تا اوایل 1365) در تاریخ 8/1/ 65  بعد از این که از عملیات مین گذاری برمی گشتند، به شدت مجروح شده او را به بیمارستان مصطفی خمینی (ره)انتقال می دهند. ولی بر اثر شدت جراحت در تاریخ 10/1/65 به مقام والای شهادت نائل می گردد و پیکر مطهرش به زادگاه او مزینان منتقل می شود و در کنار دیگر همسنگرانش در مکانی که خود تعیین کرده بود، به خاک سپرده می شود.

پدرومادر شهید بنا به وصیت وی با صبروبردباری عمل کردندوحتی دیگران رابه صبر توصیه می کردند و با روحیه قوی می گفتند: خدایا این قربانی را از ما قبول فرما.

                                        *****

 وصیتنامه شهیدمحمدرضاتاج مزینانی؛

قبل از عملیات والفجر هشت وصیت نامه ای می نویسد و آن را برای برادران خود در قم می فرستد. گو این که می داند در این عملیات به شهادت می رسد. متن وصیت نامه به این شرح است:

بسم رب الشهداء و الصدیقین

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون

گمان نکنید آن هایی که در راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی می خورند.

شکر و سپاس خدای را که انسانم آفرید، مسلمانم کرد و به شیعه علی(ع) بودن، آراستم ،آگاهم ساخت و مسلّحم کرد و توفیق جهاد در راهش را عطایم کرد و سلام بر شهیدان راه فضیلت، سابقون این راه که بار مسئولیت بزرگی را بر دوش یکایک متعهدان تاریخ گذاشتند. و سلام و درود بر راهبران این راه از انبیاء تا پیامبر بزرگ اسلام(ص) و از علی(ع) تا حضرت حجت (عج) و نایب برحقش امام خمینی ( مد ظله العالی) که خداوند انشاء الله عمرش را به بلندای تاریخ گرداند تا این قافله پریشان را به صاحب اصلی اش امام زمان مهدی موعود( عج) تحویل بدهد و خداوند به ما انسان های ضعیف توانی عطا کند تا پیرو این راه خونین باشیم

    

               نوشته شدبه قلم ؛علی مزینانی عسکری

                       تهران فروردین۱۳۹۱ه.ش

 

منابع:

*ستادیادواره شهدای تخریب سبزوار

 

  • علی مزینانی
۲۱
فروردين
۹۱
 
                         مدیردانشگاهی:دکترسیدمجیدمزینانی
 

جزئیات رزومه سید مجید مزینانی


 


نام:

سید مجید

نام خانوادگی:

مزینانی

سال تولد:

1349

جنسیت:

مذکر

آخرین مدرک تحصیلی:

دکتری

دانشگاه اخذ فوق لیسانس:

دانشگاه تربیت مدرس

دانشگاه اخذ دکترا:

دانشگاه فردوسی مشهد

ایمیل:

mazinani@imamreza.ac.ir

وب سایت:

faculty.imamreza....




 

·         سوابق تحصیلی، مطالعاتی، پژوهشی

·         سوابق کاری

·         توضیحات فردی

  • کارشناسی : برق و الکترونیک دانشگاه فردوسی مشهد
  • کارشناسی ارشد: مخابرات دانشگاه تربیت مدرس تهران
  • کارشناسی ارشد: مخابرات با گرایش پردازش سیگنال های دیجیتال سنجش از راه دور
  • دکتری: برق- مخابرات دانشگاه فردوسی مشهد
  • دکتری: مخابرات  با گرایش شبکه های کامپیوتری سنجش از راه دور
  • بورسیه ی وزارت علوم در دوره ی کارشناسی ارشد
  • دارای مقالات ، کنفرانس متعدد و ژورنال
  • طرح پژوهشی در دانشگاه فردوسی مشهد
  • اجرای پروژه ها در مرکز تحقیقات مخابرات
  • اجرای پروژه ها کارخانه رینگ سازی
مصاحبه با آقای دکتر مزینانی مدیر گروه برق و کامپیوتر دانشگاه
رتبه کسب شده :
مصاحبه با آقای دکتر مزینانی مدیر گروه برق و کامپیوتر دانشگاه
 
در گفتگوی صمیمانه ای که با جناب آقای دکتر مزینانی ، مدیر گروه محترم برق و کامپیوتر دانشگاه امام رضا(علیه السلام) به عمل آمد سئوالاتی جهت آشنایی دانشجویان با زندگینامه و همچنین آگاهی در مورد اهداف و برنامه های در نظر گرفته شده برای رشته برق و کامپیوتر دانشگاه امام رضا (علیه السلام) پرسیده و در این مصاحبه ارائه شود.
زندگینامه:
آقای دکتر مزینانی دارای مدرک دکتری مهندسی برق از دانشگاه فردوسی مشهد می باشد. ایشان در سال 73 مدرک کارشناسی خود را در رشته برق گرایش مخابرات از دانشگاه فردوسی اخذ نموده و موفق به در یافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه تربیت مدرس شدند . در سال 88 مدرک دکتری خود را در رشته برق گرایش شبکه های کامپیوتری با عنوان پایان نامه بهبود پارامتر های کیفیت سرویس در شبکه های حسگر بیسیم دریافت نمودند. جناب دکتر از سال 74 تا کنون مشغول به تدریس در دانشگاه های مختلف می باشند. ایشان علاوه بر تدریس در سال 74 و 75 با مرکز با مرکز تحقیقات مخابرات تهران به صورت پروژه ای مشغول به همکاری بودند و در اواخر سال 78 در مجموعه سازمان صدا و سیما به مدت 6 سال مدیر فرستنده رادیویی شهرستان بجنورد بودند.
 
متن گفتگو:
 
1) جناب آقای دکتر انگیزه شما از آمدن به دانشگاه امام رضا(علیه السلام) چه بوده است؟
من برای ادامه تحصیل و کار می توانستم به دانشکده صدا و سیمای تهران بروم. همچنین امکان انتقال به دانشگاه امام رضا (علیه السلام) را نیز داشتم اما به علت شرایط زندگی شخصی علاقه ای به رفتن به شهر تهران را نداشتم و همچنین از آنجایی که دانشگاه امام رضا(علیه السلام) مجموعه ای بود که می توانستم انتقالی بگیرم تا سوابق خدمتم محفوظ بماند. از طرفی دانشگاه منتسب به ولی نعمتمان امام رضا(علیه السلام) است و چه توفیقی بهتر از خادم امام رضا(علیه السلام) بودن.
 
2) آیا از حضور در دانشگاه امام رضا(علیه السلام) و امکانات آن راضی هستید؟
بله از حضور در این دانشگاه راضی هستم. امکانات دانشگاه با توجه به محدودیت فیزیکی آن خوب است که انشاءالله با مدیریت کارآمد جناب آقای دکتر میرزایی ریاست محترم دانشگاه این امکانات بهتر هم می شود. ریاست دانشگاه با توجه به محدودیت های فیزیکی با جدیت به دنبال رفع کمبود امکانات است.یک سری تحولات اساسی و همه جانبه صورت گرفته که نوید بخش آینده ای بسیار روشن برای دانشگاه امام رضا(علیه السلام) می باشد. به طور مثال جذب اساتید و مسئولین خبره و کارامد همانند آقای دکتر اصغریان مدیریت تحصیلات تکمیلی، جناب دکتر هنری معاونت آموزشی دانشگاه و دیگر اساتید محترم که نقش اساسی در پیشبرد اهداف دانشگاه دارند. همچنین توسعه همه جانبه فیزیکی دانشگاه که برای آینده پیش بینی شده است و بین المللی شدن دانشگاه، همه این موارد گویای افق روشن بخشی برای دانشگاه می باشد .
 
3) از رشته هایی که برای ارشد در دانشگاه امام رضا (علیه السلام)در نظر گرفته شده کدامیک جز گرایش های برق و کامپیوتر می باشد؟
گرایش مخابرات برای رشته برق برای امسال قطعی شده است برای رشته کامپیوتر نیز گرایش نرم افزار برای سال آینده مورد بحث قرار گرفته است.
 
4) با توجه به حجم دانشجویان کامپیوتر که هر سال رو به افزایش است چرا تعداد اساتید ی که مدرک تحصیلی آنها کامپیوتر باشد، کم است و اکثر اساتید رشته کامپیوتر مشترک با رشته برق می باشد؟
برای گرایش سخت افزار رشته کامپیوتر بیشتر دروس بین 2 رشته برق و کامپیوتر مشترک است، بنابراین وجود اساتید مشترک برای این 2 رشته مشکلی را ایجاد نمی کند.
ولی برای گرایش نرم افزار صحبت شما درست می باشد .البته در این گرایش نیز اساتیدی مانند آقایان قاضی خانی،  محروقی، نیکوقدم بورسیه دانشگاه می باشند که پس از فارغ التحصیلی جذب هیئت علمی دانشگاه شده و به اساتید گرایش نرم افزار می پیوندند. همچنین اساتید معتبری مانند جناب آقای استثنایی و دکتر نیا منش برای گرایش نرم افزار نقش موثری در ارائه دروس این گرایش دارند.
 
5 ) چرا اکثر دانشجویان کامپیوتر پس از فارغ التحصیلی هنوز آمادگی وارد شدن به بازار کار را ندارند؟
دروسی که در دوره کارشناسی ارائه می شود دروس آکادمیک می باشد .در این دوره طیف گسترده ای از هر گرایش خاص بیان می شود تا دانشجو اطلاعات کلی در مورد رشته ای که در آن مشغول به تحصیل می باشد پیدا کند.پس طبیعتا این دروس برای وارد شدن به بازار کار کافی نیست وخود دانشجویان باید برای کسب آمادگی ورود به بازار کار دوره های فوق برنامه(محصول گرا) را بگذراند. به طور مثال در دانشگاه امام رضا(علیه السلام) بدین منظور دپارتمان IT تاسیس شده تا دانشجویان بتوانند با دروسی که در هر ترم می گذرانند در این موسسه ثبت نام کرده و مهارت هایی را در زمینه رشته خود بگذراند.
به نظر من یک دانشجوی زرنگ سعی می کند در هر ترم با یکی از این مهارت ها آشنا شود و در دوره کارآموزی به شرکت ها و موسساتی برود که کار مرتبط با رشته خود را در آنجا انجام دهد .بدین صورت است که دانشجو می تواند آمادگی لازم برای ورود به بازار کار را پیدا کند.
 
6 ) آیا تغییر چارت درسی رشته های مختلف میتواند توسط مدیر گروه آن رشته صورت گیرد؟
خیر. تازمانی که وزارت علوم مجوزی برای تغییر چارت ندهد این کار نمی تواند توسط مسئولین دانشگاه صورت گیرد.تنها دانشگاههایی که هیئت ممیزه دارند اجازه تغییر چارت را برای دانشگاه خود دارند .
 
7 )بهترین دانشجو از دیدگاه شما دارای چه ویژگی هایی می باشد.
با توجه به این که جذب دانشجو توسط دانشگاههای مختلف در سالهای اخیر رو به افزایش بوده و تقریبا همه رشته ها از نظر تعداد فارغ التحصیلان به اشباع رسیده اند پس در این میان دانشجویی موفق است که علاوه بر دروس آکادمیک در دوره کارشناسی ، در دوره های فوق برنامه شرکت داشته باشد.فراگیری زبان انگلیسی را از کارهای ضروری خود بداند ، به آزمایشگاه ها خیلی دقیق و موثر نگاه کند ، آنها را جدی بگیرد زیرا در آزمایشگاه ها مفاهیم برای دانشجو محسوس تر خواهد بود، دوره کاآموزی را جدی بگیرد و عنوان پروژه خود را خوب انتخاب کند و تلاش خود را برای انجام بهتر آن به کار گیرد.
فضای کار بیرون به دنبال فار التحصیلانی می گردد که توانمند باشند .
 
  8 )خاطره ای از دوران تحصیل یا تدریس خود بگویید.
چون از سال  74 مشغول به تدریس در دانشگاههای مختلف بودم اکنون بسیاری از دانشجویان خود را می بینم که همکار خود من شده وآنها نیز استاد هستند ، برخی نیز وارد بازار کار شده و به موفقیت دست پیدا کرده اند.هنگامی که حاصل کار خود را اینگونه می بینم بسیار خوشحال میشوم و این بهترین احساس رضایت بهترین خاطره برای من می ماند.

در پایان ضمن آرزوی موفقیت و سربلندی برای تمامی مسئولین دانشگاه از وقتی که برای انجام این مصاحبه گذاشتید کمال تشکر را داریم.     کریمی - مکرم 
منبع:سایت دانشگاه بین المللی امام رضا(ع)
  • علی مزینانی
۲۱
فروردين
۹۱

                                   به نام خدای شهیدان

                           رضایتنامه های جعلی

اگه کسی او را برای اولین بارمی دید باخودش می گفت :این پسره چقدر افسرده و دست پا چلفتی است! اما وقتی رفیق و همراهت می شد تازه می فهمیدی که چه روحیه شادابی و چه پشتکار خوبی دارد.از مدرسه که برمی گشت سریع راهی صحرامی شد. نمی توانست درخانه راحت بنشیند و پدرپیرش را زیرآفتاب کویر ببیند که کار می کند واوبی خیال باشد . پیش خودش می گفت: نکندکسی نباشد چادر علف رابار الاغ کندو بابا به تنهایی این کارراانجام دهد اگه خدای نکرده قلبش یه طوری بشه چه خاکی به سرکنم ، اخویهاعباسعلی ومحمدرضا که جبهه هستند داداش علی هم سرکاراست پس خودم باید بروم. راهی صحرا می شدوتاغروب به پدرپیرش کمک می کرد شب هم در کورسوی روشنایی چراغ گرسوز تکالیفش را انجام می داد سعی می کردکارهایش رازود انجام دهدوبه مسجدجامع برود ودرنمازجماعت ودعای کمیل وتوسل شرکت کند.ازاین که بادوستانش دراین جوربرنامه هاشرکت می کردحسابی سرکیف می شد.وقتی بسیج سپاه پاسداران سبزوار درمزینان، پایگاه تشکیل دادبرای رفتن به رزم شبانه وحضوردربرنامه های ادعیه که درروستاهای اطراف توسط این نهادبرگزار می شدلحظه شماری می کرد.

صدای اذان حسن صانعی ازبلندگوی بسیج، برروستای مزینان طنین می انداخت وپس ازآن به طرف مسجد می دویدتا مکبر نمازجماعت بشود تمام دلخوشی هایش همین مراسم ونمازهای جماعت بود وشرکت درنمایشی که توسط دوستانش اجرامی شد. دیالوگ یکی ازنمایش ها راحفظ کرده بودوبه تقلیدازآنها گاهی درجمع تکرارمی کردوموجب خنده رفقایش می شد.

سن زیادی نداشت که انقلاب شروع شد وپس ازآن جنگی نابرابرواومثل همه نوجوانان وجوانان ،عاشق رفتن به جبهه شداما هربارکه اقدام می کردبه خاطر جثه ضعیفش وسن کم ردمی شددوباره به مدرسه  می رفت وبه خواندن درس می پرداخت تا اینکه زمستان سال هزاروسیصدو شصت وچهارفرا رسید وحسن دوباره سودای رفتن به جبهه وجهادبی تابش کرد. همراه باسیدحسن حسینی ورضاهمت آبادی وعلی مزینانی وجمعی دیگرازرفقا تصمیم گرفتند تابرای ثبت نام به سبزوار بروند.

                                                  *****

من ازهمه آنها قدم بلندتربود و درمرحله اول قبول شدم حسن نگاهی به من انداخت و ملتمسانه خواست که کاری بکنم پایم راجلوی میز قراردادم و او روی کفشهای من ایستاد و اتفاقا این کلک جواب داد و او فرم اطلاعات فردی رادریافت کردو دست و پاشکسته و به تندی پر کرد .مسئول اعزام نیرو برگه رضایتنامه والدین را درخواست کردو من به او گفتم: کلکت کنده شد ،تبسمی کردوبرگه راازجیبش درآوردودربهت وحیرت من دیالوگ نمایش صدام دردام راتکرارکردوگفت: بفرمالندهوراین هم رضایتنامه. مسئول اعزام ناراحت شدوگفت:مرادست می اندازی برادر؟

برایش توضیح دادم که منظورش من بودم وشوخی می کردیم . ازبسیج سبزوارکه خارج شدیم به اوگفتم :توکه پدرومادرت رفتند تهران این رضایتنامه راازکجا آوردی ؟ گفت: ازهمان جایی که توجورکردی .انگشتش راکه هنوزآثاررنگ روی آن بودنشان دادو فهمیدم که دیشب همه ماهمین نقشه رااجرا کردیم ؛رضایتنامه جعلی!

                                                 *****

روزی که می خواست راهی جبهه شودبه خانه اخویم حسن درتهران تلفن کردوگفت:مادرجان، برای خداحافظی می آیم اماپس ازآنکه به تهران رسیدزنگ زدوگفت:دیگه وقتی برای دیدن شما نیست وتلفنی خداحافظی کردومادیگه تاوقت شهادتش اوراندیدیم .بالاسرجنازه اش نشستم و گفتم: خوشا به حالت مادرکه درراه اسلام شهید شدی.  

این اغراق نیست ومن پس ازسالها که ازشهادت حسن می گذرددوباره برای ضبط خاطراتش به سراغ این مادرشجاع رفتم واودوباره همین جمله راتکرارکرد.

روزی که پیکرحسن تشییع شد خانم محمدی مادر شهید در گلزار شهدای مزینان وسویزچندکلامی با مردم صحبت کردوگفت:اگرتمام پسرانم شهیدشوندمن هیچگاه گریه نخواهم کرد...اواکنون بیماری فراموشی گرفته است اماتامی گویی ازشهیدت بگو به سختی می گوید:جانم فدای شهداخوشابه حالت مادرکه شهیدشدی.

                                                  *****

پس ازاعزام به منطقه جنوب هرکدام ازما، درقسمتی سازماندهی شدیم وهمدیگررادیربه دیرمی دیدیم من وغلامرضامعلمی فر،به پادگان حمیدیه سوسنگرداعزام شدیم ودرگروه مخابرات مشغول فراگیری آموزش بی سیم شدیم گاهی مرخصی می گرفتیم وبه پادگان شهیدبرونسی می رفتیم تادوستانمان راببینیم. یک باردوربین بردم تابارفقا عکس بیندازیم من وحسن دست درگردن هم پهلوی یکدیگر نشستیم او همان شوروحال دوره مدرسه راداشت وهی ناخنم می گرفت ومن مجبورشدم جایم راعوض کنم امادست بردارنبودودوباره همان کارراانجام می داد وحالا که عکس هارامی بینم دستش برایم رو می شود. روزی به مرخصی توشهری رفتم وحسن رادرمسیرپادگان 92زرهی اهوازدیدم طبق معمول ازپشت سررسیدومحکم زدبه پشتم وگفت:چطوری لندهور! خندیدیم وساعتی باهم بودیم وعکسی به یادگار گرفتیم واین آخرین عکس مابودوسالهاست که قسمتی ازخاطرات مرابه یادگاردارد.

                                                   *****

تازه به منطقه اعزام شده بودم ودرمنطقه ایلام مشغول فراگیری آموزش بودم روزی ازروزهایکی ازرزمندگان که تازه باهم آشناشده بودیم کتابی رابه من دادوگفت:قاسم آقای باقری توکه گفتی برای اولین باربه جبهه آمدی پس این کتابت توی چادرقدیمی گردان چکار می کند!

گفتم :کتاب من!

گفت: بعله، مگه تومزینانی نیستی ببین اینجاهم نوشته مزینانی!

کتاب راازدستش گرفتم ونگاهی به صفحه اول آن انداختم وگفتم: بله دوست عزیزاین کتاب مال مزینانی است ولی نه من ،این ازآن رفیقی است که سه ماه پیش شهیدشده حسن مزینانی صانعی. اوحتی درجبهه هم درسش راول نکردیادمه وقتی که هنوزبه جبهه نیامده بودوخیلی سفت وسخت دنبال درسش بودوکتاب می خواند بهش می گفتم: چقدردرس وروجدی گرفتی پسر!

گفت: الان کشورمابه آدم تحصیل کرده نیازداره واگرنخوانیم به انقلاب خیانت کرده ایم مارا به جبهه نمی برند ولی بادرس خواندنمان بزرگترین جهادرامی کنیم.

                                                  *****

برگی اززندگینامه شهیدحسن مزینانی (صانعی):

شهیدحسن مزینانی ملقب به صانعی فرزنداحمد درسال1348ه.ش درخانواده ای کشاورزوزحمتکش به دنیاآمد.مادرش زنی صبوروازتبارفرهنگیان این خطه است که ازهمان کودکی فرزندانش راباقرآن ودین مبین اسلام آشنا می کرد.

حسن درنیمه اول سال تحصیلی سوم راهنمایی درحالی که هنوزپانزده سال ازبهارزندگیش می گذشت  ازطریق بسیج به همراه جمعی ازدوستان وهمکلاسی هایش داوطلبانه به جبهه های جنوب اعزام شدو دربیست ودوم بهمن ماه 1364درعملیات بزرگ والفجر8 دراروندرود به درجه رفیع شهادت نائل آمد پیکرمطهرش به همراه سه تن ازدوستان وهمرزمانش به نامهای شهیدان ؛سیدحسن حسینی ،محمد مزینانی (روس)وحاج محمدامین آبادی ،پس ازتشییع باشکوه دربهشت علی (ع)مزینان به خاک سپرده شد

                                                  *****

وصیتنامه شهیدحسن صانعی مزینانی:

ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عندربهم یرزقون.ونپنداریدکه آنان که درراه خداکشته می شوند مرده اند بلکه آنان زنده اندونزدخداوند روزی می خورند.

بادرودوسلام به شهیدان زنده اسلام که درراه خداواسلام عزیزجان خوداین پربهاترین سرمایه حیاتی خودرااهدانمودند.شهیدانی که به امرامام به جبهه هاشتافتندوبادشمن کافراین مزدوران اجیرشده آمریکا،مردانه به شرف شهادت نائل گشتندوبه سوی خدای خودشتافتند.آری شهیدان خون خودرااهدا نمودندوبه وعده الهی خویش رسیدندوبرای مادوچیزبه ارمغان گذاشتندیکی حفاظت ازسنگرهایشان ودیگری حفاظت ازخودشان.

بار الها!فهمیدم که تورابایددرجبهه هاملاقات کنم تاامتحان خودرابه طوراحسن پس بدهم ونفس ناپاک خودراپاک کنم تاتومرابه ملاقات خودبپذیری.

سفارشم به مردم حزب ا...این است همیشه گوش به فرمان ولایت فقیه باشیدوازروحانیت درخط امام وسپاهیان پاسداراین دوبازوی ولایت فقیه پیشتیبانی کنید.وحدت خویش راتحت رهبری پیامبرگونه امام خمینی حفظ نماییدوبا هم برادر باشید.همه مابایدروزی ازاین جهان فانی به جهان ابدی برویم لذاتنهاچیزی که ازانسان به جای می ماند اعمال نیک است .بامنافقان بجنگیدوازکشتن وکشته شدن نهراسید..درنمازجمعه وجماعت شرکت کنیدکه دشمن ازهمین نمازهای جمعه وجماعت که ماننداسلحه ای دردست شماست می ترسد.

دراینجا سخنی باپدر ومادرم دارم.

پدرگرامی ومادرمهربانم به خودمی بالم که والدینی همچون شماداشته ام که مرادردامنتان پرورش داده اید.شمابایدافتخارکنیدکه امانت خداراسالم به درگاه خداتحویل داده ایدشماازخداوندبخواهید که این قربانی ناقابل راازشماقبول کند.

چرابه جبهه رفته ام:

هدف وانگیزه من ازآمدن به جبهه این است که به تمام ابرقدرتهای جهان بفهمانم که مامرد جنگیم. ماهچون کوهی استواردربرابرتمام ابرقدرتهای صهیونیسم وامپریالیسم ایستادگی خواهیم کرد.خداوند خودش می داند مابرای چه می جنگیم مابرای مقام وآب وخاک نمی جنگیم بلکه به خاطررضای خدا و دفاع ازاسلام وقرآن می جنگیم مامثل امام حسین(ع)واردجنگ شده ایم ومثل اونیزبه شهادت می رسیم ماشهادت راسعادت می دانیم وبراین سعادت افتخار می کنیم چه سعادتی بزرگترازشهادت فی سبیل ا... است که دررا ه خداباشد. کسی که شیفته شهادت باشدعاشق ودیوانه خداست. خداوندبه مانیرو و توانایی وایمان قلبی عطافرمایدتابتوانیم به ندای هل من ناصر ینصرنی حسین(ع)لبیک بگوییم.

درخاتمه؛خداونداخونم رازمثل آب روان برای اسلام جاری کن تابرای آیندگان نهال پرثمری باشد.       

                                      والسلام علی من التبع الهدی

                                    حسن صانعی مزینانی 12/11/64

 

                    نوشته شدبه قلم علی مزینانی عسکری

                            تهران اسفند1390ه.ش

منبع:

*خانم محمدی مادربزرگوارشهیدحسن صانعی وبرادران گرامی شهیدآقایان حسین،عباسعلی و     

علی رضا صانعی مزینانی

*دوستان شهید:قاسم باقری وحسن دستمراد

*کتاب مزینان،عشق آبادی کوچک نوشته احمدباقری مزینانی                                                                                    

  • علی مزینانی
۲۱
فروردين
۹۱

                    به نام خدای شهیدان

                      رفیق تخریب چی 

  

                               

 با چند نفر از دوستان سبزواری بنام شهید حسین مزینانی و برادر کاظم شیرازی مأمور شدیم به یکی از گردانهای مربوط به بچه های اصفهان و باآنها  همراه شدیم  , ازمحل استقرار تیپ 21 امام رضا(ع)با قطار رفتیم  به ارومیه و بعد مراغه و بعد  اشنویه و در عملیات قادر شرکت کردیم . چند هفته ما در آنجا بودیم و خاطرات زیادی از برادر شهید مزینانی داشتم ایشان خیلی صمیمی و مهربان بودند شبها که می خواستیم بخوابیم باهم پیاده روی می کردیم می رفتیم با هم مسواک می زدیم و بر می گشتیم . در شب عملیات قادر ما به اتفاق  سه برادر که مشهدی بودند به عنوان تخریب چی با گروه تخریبی که از اصفهان آمده بودند در عملیات شرکت کردیم .  عملیات که از اذان صبح شروع شده بود ,  زمانی که  رسیدیم به مقر عراقیها تقریبا" نیم ساعت بعد  با ترکش نارنجک یا خمپاره مجروح شدم  , اولین کسی بودم که از بچه های تخریب مجروح شد . و بچه ها داشتند حمله می کردند به طرف عراقیها می رفتند و به عنوان خط شکن عمل می کردند .  حسین مزینانی وقتی دید که من مجرو ح شده ام چنددقیقه ای کنارم ماندندودلداریم دادندولی برای  ادامه عملیات  باید می رفتندلذا از من خداحافظی کردندورفتند تا  وظیفه خود را در عملیات انجام دهند. و چند ساعت بعد فهمیدم که ایشان شهید شده .

                                                   *****

زندگینامه شهیدحسین مزینانی:

شهید حسین مزینانی فرزندرجبعلی در سال 1347ه.ش درروستای مزینان ازتوابع شهرستان سبزواردرخانواده مذهبی واسلامی چشم به جهان گشود .از همان دوران کودکی علاقه زیادی به مسائل دینی ازخودنشان می داد . رابطه ایشان با معلمین و اولیای خود خیلی صمیمی بود وهمه از او راضی بودند،هیچ کس از اوناراحت نمی شد زیرا رفتارش خیلی خوب بود . اگر حرفی به ایشان می گفتی که عصبانی می شد، هیچ چیز نمی گفت می رفت بیرون که عصبانیتش برطرف شود. شهید جذابیت و محبوبیت خاصی در بین مردم  و ارادت خاصی نسبت به ائمه اطهارو اهل بیت داشت .به انقلاب و قرآن عشق می ورزید وتوجه زیادی نسبت به انجام نماز و روزه داشت . با شور و علاقه زیادی در مراسمات و راهپیماییها شرکت می کرد در ولایت پذیری واطاعت  از امام خیلی قاطع بود.حسین پس ازروزها حضوردرمیادین نبرد درسال 1364ه.ش درمنطقه اشنویه به شهادت رسیدوپیکرمطهرش درگلزارشهدای سبزواربه خاک سپرده شد.

                                                   *****

وصیتنامه شهیدحسین مزینانی:

   با سلام و درود بر رهبر کبیر انقلاب اسلامی این امید مستضعفین این حامی محرومان این دشمن مستکبرین، این پیر جماران سلام و درود بر تو ای پدر و مادر عزیز؛ ای مادر که غم جوان 18ساله ات را تحمل می کنی. انشاء الله که خداوند تبارک و تعالی به شما صبر دهد و امید است که صبر و تحمل مراسم شهادت مرا داشته باشی. مادر جان از اینکه نتوانستم مجدداً به زیارت شما بیایم شرمنده ام .

اینک پیامی دارم برای امت حزب الله و شهید پرور که امیدوارم مورد قبول واقع گردد من از شما می خواهم که از جا برخیزیدو به ندای رهبر لبیک گویید و به جبهه ها هجوم بیاوریدوراه رهبر و راه شهیدان را ادامه دهید و اکنون بهترین موقعیت است که به هل من ناصر سرور شهیدان حسین بن علی(ع) لبیک بگوئید و خدا را شاکر باشید که این موقعیت بزرگ نصیب شما گشته و می توانید با عنایت به امدادهای غیبی و زیر سایه گسترده ولایت فقیه و رهبری نائب بر حق آقا امام زمان (عج)، خمینی کبیر مشت محکمی بر دهان استکبار بویژه آمریکا و اسرائیل غاصب و دشمنان اسلام و منافقین کوردل بزنید.

ای امت حزب الله... ،اکنون سفره ثواب خداوندپهن است،گردسفره جمع شویدوازثواب آن خودرابهره مندکنید.باشدکه خداوندمتعال قبول کند.

                                نوشته شدبه قلم :علی مزینانی عسکری

                                        تهران فروردین 1391ه.ش

منبع:

*ستادیادواره شهدای تخریب سبزوار

*محمدرضارحیمی همرزم شهید 

*کتاب مزینان عشق آبادی کوچک.احمدباقری

  • علی مزینانی
۰۱
فروردين
۹۱
  • علی مزینانی